Janusz Kazimierz Kenic
Łódź
Brał udział w redagowaniu, wytwarzaniu i kolportażu ulotek, w tym biuletynu i innych pism ROPCiO, a także bibuły korowskiej (Śreniowskiego i Filipczaka). Uczestniczył w spotkaniach samokształceniowych TKN, Niezależnego Klubu Dyskusyjnego, w spotkaniach w domu Sułkowskich. Jesienią 1983 r. wyemigrował do Szwecji, gdzie organizował pomoc dla kraju, m.in. przerzuty sprzętu poligraficznego i papieru. W stanie wojennym brał udział w organizowaniu pomocy więzionym i pozbawionym środków do życia, w tym czasie przewodniczył strukturze podziemnej: Tajny Tymczasowy Zarząd Regionu Ziemi Łódzkiej. Po rozpowszechnianym przez SB pomówieniu o współpracę agenturalną, wycofał się z tej działalności. (Dokumenty IPN nie potwierdziły tego oskarżenia i przyznały mu status "Pokrzywdzonego".) Przed podwyżkami 1976 r. wezwany na karne przeszkolenie wojskowe; wielokrotna odmawiano przepustki do krajów demokracji ludowej. Przed r. 1980 - oprócz więzienia - prześladowany rewizjami, konfiskatami (książki, maszyna, notatki), pogróżkami pod adresem dzieci. W 1982 r. nie mógł znaleźć pracy, nawet fizycznej (ostatecznie zatrudniono go przy budowie kościoła na Retkini). Od końca l. 60. członek nielegalnej organizacji niepodległościowej Ruch (aresztowany 29.06.1970 r., skazany na 1,5 roku więzienia, więzienie opuścił po dziewięciu miesiącach). Od 1977 r. członek ROPCiO. Współorganizator "S" w miejscu pracy ("ELTA"), członek Prezydium NSZZ "S" Regionu Ziemi Łódzkiej. Ściślej współpracował z braćmi Czumami, Stefanem Niesiołowskimi, Andrzejem Woźnickim; w stanie wojennym - z Władysławem Boguckim, Kazimierzem Bednarskim, Ryszardem Wojciechowskim.
Wersja do druku